دِلَم.

+ می دونم می دونم،

اما دلم خیلی گرفته.

+ من همون جزیره بودم، خاکی و صمیمی و گرم...

"سیاوش قپیشی"

هنوزم همونم.

هستم.

خواهم بود.

[یک عدد جزیره، گرم و دل گُنده، با یک دنیای ناب، اُکازیون!]

+ وقتی از بیرون این شرایطو میبینم، غُصَّم میگیره ، ولی به طرز جالب و عجیبی تهِ دلم امید برق میزنه! :')

هِی تو دلم میگم: درست میشه همه چیز، بهتر از قبل.

+ یاد دیالوگ شهرزاد افتادم:

باز میشه این در،

صبح میشه این شب،

صبر داشته باش...

زیبا باش اما یکم تندتر! ساده تر!...